O espazo da Galicia crítica
Galicia é terra de segredos e pactos invisibles, onde o mundo visible convive co que se intúe. As meigas, as mouras e os mosteiros conforman unha paisaxe de lendas que resisten ao tempo, nun equilibrio entre o sagrado e o prohibido, entre a memoria e o esquecemento.
Os cabalos do monte e os barcos no mar son máis ca símbolos: son memoria viva. A Rapa das Bestas, o marisqueo e a pesca son rituais ancestrais, pactos silenciosos entre o ser humano e a natureza. Galicia respira a través deles, entre a liberdade do vento e a forza do salitre.
O cinema e a publicidade constrúen mundos onde a música guía emocións e recordos. Pero cando soa música galega, adoita encadrarse nunha postal de tradición, esquecendo o seu potencial para narrar historias novas. A clave está en entender como integrala sen caer no tópico, deixando que marque o ritmo dun audiovisual máis diverso e contemporáneo.
Cando o frío aperta e a noite se alonga, algo estraño esperta na terra. O lume prende nas prazas, as máscaras saen á rúa e o berro colectivo rompe o silencio do inverno. Non é só festa, non é só tradición: é un pacto coa memoria, un desafío ao tempo, unha batalla simbólica contra o esquecemento. Nas celebracións de inverno, Galicia non se rende ao frío, afróntao con lume, con risa e con caos.
O cómic en Galicia foi construíndo unha identidade propia, combinando tradición e modernidade. A banda deseñada galega atravesou décadas de creatividade, reivindicación e cambio, dando lugar a un panorama diverso onde conviven autores clásicos e novas voces