O espazo da Galicia crítica
Non desaparece, non se dilúe, non se evapora. A basura acumúlase en vertedoiros desbordados, nos océanos, nas cunetas das estradas e ata no aire que respiramos. Vivimos rodeados de residuos, pero actuamos coma se fosen invisibles, coma se non fosen con nós.
Mercaron vostedes ultimamente esa auga embotellada que berra “100% plástico reciclado” na etiqueta e sentíronse un chisco mellor, coma se salvasen unha tartaruga mariña con cada grolo? Pois se cadra […]
Vendéronnos a reciclaxe como a solución máxica para o problema do lixo. Separar, lavar, depositar no colector correcto… e listo! Pero, que pasa despois? Realmente todo ese esforzo serve para algo ou estamos participando nunha farsa ben montada? A realidade é que o sistema de reciclaxe está cheo de trampas, intereses ocultos e verdades incómodas que case ninguén quere contar.
Din que o progreso vén da man do investimento, do crecemento, das grandes industrias que prometen traballo e riqueza. Pero que pasa cando ese progreso leva escrito no contrato a destrución da terra, a sobreexplotación dos recursos e un modelo esgotado antes de comezar?